Geduld in plaats van boosheid

De toren waar ze de hele ochtend aan bouwden, wordt omgegooid door een broertje, en de schreeuw komt voordat iemand hem kan tegenhouden. Zeggen dat ze niet boos moeten zijn helpt zelden, want de boosheid is er al. Wat vaak helpt is even tijd voordat ze iets terugzeggen, en ruimte om terug te komen met een “sorry dat ik schreeuwde” als de boosheid gezakt is.

Boosheid laait snel op en zakt meestal weer, met wat tijd en een rustige volwassene in de buurt. Dichtbij blijven, het in een paar woorden benoemen, “je bent echt boos”, en samen langzaam ademen of tellen helpt jonge kinderen om dat wachten te oefenen.